識-{鑒}-第七

  1. Template:ProperNoun少時見Template:ProperNoun,Template:ProperNoun謂曰:「天下方亂,群雄虎爭,撥而理之,非君乎?然君實亂世之英雄,治世之姦賊。恨吾老矣,不見君富貴,當以子孫相累。」Template:*
  2. Template:ProperNoun問Template:ProperNoun曰:「卿昔與Template:ProperNoun共在Template:ProperNoun,卿以Template:ProperNoun才如何?」Template:ProperNoun曰:「使居中國,能亂人,不能爲治。若乘邊守險,足爲一方之主。」Template:*
  3. Template:ProperNoun、Template:ProperNoun、Template:ProperNoun並求Template:ProperNoun交,而Template:ProperNoun終不許。Template:*諸人乃因Template:ProperNoun説合之,謂Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun一時之傑士,虚心於子,而卿意懷不可,交合則好成,不合則致隟。二賢若穆,則國之休,此Template:ProperNoun所以下Template:ProperNoun也。」Template:*Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun志大心勞,能合虚譽,誠所謂利口覆國之人。Template:ProperNoun、Template:ProperNoun有爲而躁,博而寡要,外好利而内無關籥,貴同惡異,多言而妬前。多言多釁,妬前無親。以吾觀之:此三賢者,皆敗德之人爾!遠之猶恐罹禍,況可親之邪?」後皆如其言。Template:*
  4. Template:ProperNoun講武於宣武塲,帝欲偃武修文,親自臨幸,悉召群臣。Template:ProperNoun謂不宜爾,因與諸尚書言Template:ProperNounTemplate:ProperNoun用兵本意。遂究論,舉坐無不咨嗟。皆曰:「Template:ProperNoun少傅乃天下名言。」Template:*後諸王驕汰,輕遘禍難,於是寇盜處處蟻合,郡國多以無備,不能制服,遂漸熾盛,皆如公言。時人以謂Template:ProperNoun不學{{ProperNoun|孫}Template:ProperNoun而闇與之理會。Template:ProperNoun亦嘆云:「公闇與道合。」Template:*
  5. Template:ProperNoun父Template:ProperNoun爲平北將軍,有公事,使行人論不得。時Template:ProperNoun在京師,命駕見僕射Template:ProperNoun、尚書Template:ProperNoun。Template:ProperNoun時總角,姿才秀異,敘致既快,事加有理,Template:ProperNoun甚奇之。既退,看之不輟,乃嘆曰:「生兒不當如Template:ProperNoun邪?」Template:ProperNoun曰:「亂天下者,必此子也!」Template:*
  6. Template:ProperNoun見Template:ProperNoun少時,謂曰:「君『蜂目』已露,但『豺聲』未振耳。必能食人,亦當爲人所食。」Template:*
  7. Template:ProperNoun不知書,Template:*使人讀《漢書》。聞Template:ProperNoun勸立六國後,刻印將授之,大驚曰:「此法當失,云何得遂有天下?」至Template:ProperNoun諫,迺曰:「賴有此耳!」Template:*
  8. Template:ProperNoun年五歳,神衿可愛。祖太保曰:「此兒有異,顧吾老,不見其大耳!」Template:*
  9. Template:ProperNoun云:「Template:ProperNoun識能不足,彊果有餘。」Template:*
  10. Template:ProperNoun辟Template:ProperNoun東曹掾,在Template:ProperNoun見秋風起,因思Template:ProperNoun中菰菜羹、鱸魚膾,曰:「人生貴得適意爾,何能羈宦數千里以要名爵!」遂命駕便歸。俄而Template:ProperNoun敗,時人皆謂爲見機。Template:*
  11. Template:ProperNoun初過Template:ProperNoun,自名Template:ProperNoun,名亞Template:ProperNounTemplate:ProperNoun之下。Template:*先爲Template:ProperNoun令,丞相謂曰:「明府當爲黑頭公。」Template:*
  12. Template:ProperNoun素不知Template:ProperNoun,曰:「志大其量,終當死塢壁間。」Template:*
  13. Template:ProperNoun大將軍始下,Template:ProperNoun苦諫不從,遂爲Template:ProperNoun致力,乘「中鳴雲露車」逕前曰:「聽下官鼓音,一進而捷。」Template:ProperNoun先把其手曰:「事克,當相用爲Template:ProperNoun。」既而忘之,以爲Template:ProperNoun。Template:*Template:ProperNoun敗後,Template:ProperNoun收Template:ProperNoun,欲殺之。帝尋崩,得免。後兼三公,署數十人爲官屬。此諸人當時並無名,後皆被知遇,於時稱其知人。
  14. Template:ProperNoun母冬至舉酒賜三子曰:「吾本謂度Template:ProperNoun託足無所。爾家有相,爾等並羅列吾前,復何憂?」Template:ProperNoun起,長跪而泣曰:「不如阿母言。Template:ProperNoun爲人志大而才短,名重而識闇,好乘人之弊,此非自全之道。Template:ProperNoun性狼抗,亦不容於世。唯Template:ProperNoun碌碌,當在阿母目下耳!」Template:*
  15. Template:ProperNoun大將軍既亡,Template:ProperNoun欲投Template:ProperNoun,Template:ProperNoun爲Template:ProperNoun。Template:ProperNoun欲投Template:ProperNoun,Template:ProperNoun爲Template:ProperNoun。Template:ProperNoun語Template:ProperNoun曰:「大將軍平素與Template:ProperNoun云何?而汝欲歸之。」Template:ProperNoun曰:「此迺所以宜往也。Template:*Template:ProperNoun當人彊盛時,能抗同異,此非常人所行。及覩衰厄,必興愍惻。Template:*Template:ProperNoun守文,豈能作意表行事?」Template:ProperNoun不從,遂共投Template:ProperNoun。Template:ProperNoun果沈Template:ProperNoun父子於Template:ProperNoun。Template:*Template:ProperNoun聞Template:ProperNoun當來,密具船以待之,竟不得來,深以爲恨。Template:*
  16. Template:ProperNounTemplate:ProperNoun作Template:ProperNoun太尉州從事,已知名。Template:ProperNoun太傅有知人鑒,罷Template:ProperNoun還,過Template:ProperNoun,問Template:ProperNoun曰:「聞Template:ProperNoun從事佳,今在此不?」Template:ProperNoun云:「卿自求之。」Template:ProperNoun眄睞良久,指Template:ProperNoun曰:「此君小異,得無是乎?」Template:ProperNoun大笑曰:「然!」於時既嘆Template:ProperNoun之默識,又欣Template:ProperNoun之見賞。Template:*
  17. Template:ProperNoun年十餘歳,在Template:ProperNoun畫。Template:ProperNoun長史見之曰:「此童非徒能畫,Template:*亦終當致名。恨吾老,不見其盛時耳!」
  18. Template:ProperNoun、Template:ProperNoun、Template:ProperNoun倶至Template:ProperNoun墓所省Template:ProperNoun,殊有確然之志。Template:*既反,Template:ProperNounTemplate:ProperNoun相謂曰:「Template:ProperNoun不起,當如蒼生何?」深爲憂嘆。Template:ProperNoun曰:「卿諸人眞憂Template:ProperNoun不起邪?」
  19. Template:ProperNoun臨終,自表以子Template:ProperNoun爲代。Template:*朝廷慮其不從命,未知所遣,乃共議用Template:ProperNoun。Template:ProperNoun尹曰:「使伊去,必能克定Template:ProperNoun,然恐不可復制。」Template:*
  20. Template:ProperNoun將伐Template:ProperNoun,在事諸賢咸以Template:ProperNoun在Template:ProperNoun既久,承藉累葉,且形據上流,Template:ProperNoun未易可克。唯Template:ProperNoun尹云:「伊必能克Template:ProperNoun。觀其蒲博,不必得,則不爲。」Template:*
  21. Template:ProperNoun在Template:ProperNoun畜妓,Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun必出。既與人同樂,亦不得不與人同憂。」Template:*
  22. Template:ProperNoun與Template:ProperNoun不善。Template:ProperNoun將問Template:ProperNoun鼎,既已狼噬Template:ProperNounTemplate:ProperNoun,又虎視Template:ProperNoun矣。Template:*於時朝議遣Template:ProperNoun北討,人間頗有異同之論。唯Template:ProperNoun曰:「是必濟事。吾昔嘗與共在Template:ProperNoun府,見使才皆盡,雖履屐之間,亦得其任。以此推之,容必能立勳。」元功既舉,時人咸嘆Template:ProperNoun之先覺,又重其不以愛憎匿善。Template:*
  23. Template:ProperNoun與Template:ProperNoun亦無深好。Template:ProperNoun北征後,巷議疑其不振。Template:ProperNoun曰:「此人好名,必能戰。」Template:*Template:ProperNoun聞之甚忿,常於衆中厲色曰:「丈夫提千兵,入死地,以事君親,故發,不得復云爲名!」
  24. Template:ProperNoun少時,Template:ProperNoun甚知之,恆云:「Template:ProperNoun若不佳者,僕不復相士。」Template:*
  25. Template:ProperNoun與Template:ProperNoun周旋,Template:ProperNoun見其二子並總髮。Template:ProperNoun觀之良久,謂Template:ProperNoun曰:「小者才名皆勝,然保卿家,終當在兄。」即Template:ProperNoun兄弟也。Template:*
  26. Template:ProperNoun隨父在Template:ProperNoun,Template:ProperNoun自都來拜墓。Template:*Template:ProperNoun暫往墓下看之,二人素善,遂十餘日方還。父問Template:ProperNoun:「何故多日?」對曰:「與Template:ProperNoun語,蟬連不得歸。」因語之曰:「恐Template:ProperNoun非爾之友。」終乖愛好,果如其言。Template:*
  27. Template:ProperNoun父作Template:ProperNoun功曹,太守Template:ProperNoun避Template:ProperNoun之難,置郡於Template:ProperNoun。是時Template:ProperNoun十餘歳,Template:ProperNoun毎出,嘗於籬中見而異焉。謂Template:ProperNoun父曰:「此兒當致髙名。」後遊集,恆命之。Template:ProperNoun長,又爲Template:ProperNoun所知。淸通於多士之世,官至選曹尚書。Template:*
  28. Template:ProperNoun死,西鎭未定,朝貴人人有望。時Template:ProperNoun在門下,雖居機要,資名輕小,人情未以方嶽相許。Template:ProperNoun欲拔親近腹心,遂以Template:ProperNoun爲Template:ProperNoun。事定,詔未出。Template:ProperNoun問Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun何故未有處分?」Template:ProperNoun曰:「已有人。」Template:ProperNoun歴問公卿,咸云「非」。Template:ProperNoun自計才地必應在己,復問:「非我邪?」Template:ProperNoun曰:「亦似非。」其夜詔出用Template:ProperNoun。Template:ProperNoun語所親曰:「豈有黃門郎而受如此任?Template:ProperNoun此舉迺是國之亡徴。」Template:*


世說新語,劉義慶 主持編撰。原作已進入公有領域。文本來自維基文庫,維基文庫整理的標點、註釋等按 CC BY-SA 4.0 許可使用;本站把它改成分章網頁,繁體版保留維基文庫原文用字,站內的說明文字由 OpenCC 轉成繁體,本頁同樣按 CC BY-SA 4.0 發佈。本站與維基文庫無關。