识-{鉴}-第七

  1. Template:ProperNoun少时见Template:ProperNoun,Template:ProperNoun谓曰:「天下方乱,群雄虎争,拨而理之,非君乎?然君实乱世之英雄,治世之奸贼。恨吾老矣,不见君富贵,当以子孙相累。」Template:*
  2. Template:ProperNoun问Template:ProperNoun曰:「卿昔与Template:ProperNoun共在Template:ProperNoun,卿以Template:ProperNoun才如何?」Template:ProperNoun曰:「使居中国,能乱人,不能为治。若乘边守险,足为一方之主。」Template:*
  3. Template:ProperNoun、Template:ProperNoun、Template:ProperNoun并求Template:ProperNoun交,而Template:ProperNoun终不许。Template:*诸人乃因Template:ProperNoun说合之,谓Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun一时之杰士,虚心于子,而卿意怀不可,交合则好成,不合则致隟。二贤若穆,则国之休,此Template:ProperNoun所以下Template:ProperNoun也。」Template:*Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun志大心劳,能合虚誉,诚所谓利口覆国之人。Template:ProperNoun、Template:ProperNoun有为而躁,博而寡要,外好利而内无关籥,贵同恶异,多言而妬前。多言多衅,妬前无亲。以吾观之:此三贤者,皆败德之人尔!远之犹恐罹祸,况可亲之邪?」后皆如其言。Template:*
  4. Template:ProperNoun讲武于宣武塲,帝欲偃武修文,亲自临幸,悉召群臣。Template:ProperNoun谓不宜尔,因与诸尚书言Template:ProperNounTemplate:ProperNoun用兵本意。遂究论,举坐无不咨嗟。皆曰:「Template:ProperNoun少傅乃天下名言。」Template:*后诸王骄汰,轻遘祸难,于是寇盗处处蚁合,郡国多以无备,不能制服,遂渐炽盛,皆如公言。时人以谓Template:ProperNoun不学{{ProperNoun|孙}Template:ProperNoun而暗与之理会。Template:ProperNoun亦叹云:「公暗与道合。」Template:*
  5. Template:ProperNoun父Template:ProperNoun为平北将军,有公事,使行人论不得。时Template:ProperNoun在京师,命驾见仆射Template:ProperNoun、尚书Template:ProperNoun。Template:ProperNoun时总角,姿才秀异,叙致既快,事加有理,Template:ProperNoun甚奇之。既退,看之不辍,乃叹曰:「生儿不当如Template:ProperNoun邪?」Template:ProperNoun曰:「乱天下者,必此子也!」Template:*
  6. Template:ProperNoun见Template:ProperNoun少时,谓曰:「君『蜂目』已露,但『豺声』未振耳。必能食人,亦当为人所食。」Template:*
  7. Template:ProperNoun不知书,Template:*使人读《汉书》。闻Template:ProperNoun劝立六国后,刻印将授之,大惊曰:「此法当失,云何得遂有天下?」至Template:ProperNoun谏,迺曰:「赖有此耳!」Template:*
  8. Template:ProperNoun年五歳,神衿可爱。祖太保曰:「此儿有异,顾吾老,不见其大耳!」Template:*
  9. Template:ProperNoun云:「Template:ProperNoun识能不足,彊果有余。」Template:*
  10. Template:ProperNoun辟Template:ProperNoun东曹掾,在Template:ProperNoun见秋风起,因思Template:ProperNoun中菰菜羹、鲈鱼脍,曰:「人生贵得适意尔,何能羁宦数千里以要名爵!」遂命驾便归。俄而Template:ProperNoun败,时人皆谓为见机。Template:*
  11. Template:ProperNoun初过Template:ProperNoun,自名Template:ProperNoun,名亚Template:ProperNounTemplate:ProperNoun之下。Template:*先为Template:ProperNoun令,丞相谓曰:「明府当为黑头公。」Template:*
  12. Template:ProperNoun素不知Template:ProperNoun,曰:「志大其量,终当死坞壁间。」Template:*
  13. Template:ProperNoun大将军始下,Template:ProperNoun苦谏不从,遂为Template:ProperNoun致力,乘「中鸣云露车」迳前曰:「听下官鼓音,一进而捷。」Template:ProperNoun先把其手曰:「事克,当相用为Template:ProperNoun。」既而忘之,以为Template:ProperNoun。Template:*Template:ProperNoun败后,Template:ProperNoun收Template:ProperNoun,欲杀之。帝寻崩,得免。后兼三公,署数十人为官属。此诸人当时并无名,后皆被知遇,于时称其知人。
  14. Template:ProperNoun母冬至举酒赐三子曰:「吾本谓度Template:ProperNoun托足无所。尔家有相,尔等并罗列吾前,复何忧?」Template:ProperNoun起,长跪而泣曰:「不如阿母言。Template:ProperNoun为人志大而才短,名重而识暗,好乘人之弊,此非自全之道。Template:ProperNoun性狼抗,亦不容于世。唯Template:ProperNoun碌碌,当在阿母目下耳!」Template:*
  15. Template:ProperNoun大将军既亡,Template:ProperNoun欲投Template:ProperNoun,Template:ProperNoun为Template:ProperNoun。Template:ProperNoun欲投Template:ProperNoun,Template:ProperNoun为Template:ProperNoun。Template:ProperNoun语Template:ProperNoun曰:「大将军平素与Template:ProperNoun云何?而汝欲归之。」Template:ProperNoun曰:「此迺所以宜往也。Template:*Template:ProperNoun当人彊盛时,能抗同异,此非常人所行。及覩衰厄,必兴愍恻。Template:*Template:ProperNoun守文,岂能作意表行事?」Template:ProperNoun不从,遂共投Template:ProperNoun。Template:ProperNoun果沈Template:ProperNoun父子于Template:ProperNoun。Template:*Template:ProperNoun闻Template:ProperNoun当来,密具船以待之,竟不得来,深以为恨。Template:*
  16. Template:ProperNounTemplate:ProperNoun作Template:ProperNoun太尉州从事,已知名。Template:ProperNoun太傅有知人鉴,罢Template:ProperNoun还,过Template:ProperNoun,问Template:ProperNoun曰:「闻Template:ProperNoun从事佳,今在此不?」Template:ProperNoun云:「卿自求之。」Template:ProperNoun眄睐良久,指Template:ProperNoun曰:「此君小异,得无是乎?」Template:ProperNoun大笑曰:「然!」于时既叹Template:ProperNoun之默识,又欣Template:ProperNoun之见赏。Template:*
  17. Template:ProperNoun年十余歳,在Template:ProperNoun画。Template:ProperNoun长史见之曰:「此童非徒能画,Template:*亦终当致名。恨吾老,不见其盛时耳!」
  18. Template:ProperNoun、Template:ProperNoun、Template:ProperNoun倶至Template:ProperNoun墓所省Template:ProperNoun,殊有确然之志。Template:*既反,Template:ProperNounTemplate:ProperNoun相谓曰:「Template:ProperNoun不起,当如苍生何?」深为忧叹。Template:ProperNoun曰:「卿诸人真忧Template:ProperNoun不起邪?」
  19. Template:ProperNoun临终,自表以子Template:ProperNoun为代。Template:*朝廷虑其不从命,未知所遣,乃共议用Template:ProperNoun。Template:ProperNoun尹曰:「使伊去,必能克定Template:ProperNoun,然恐不可复制。」Template:*
  20. Template:ProperNoun将伐Template:ProperNoun,在事诸贤咸以Template:ProperNoun在Template:ProperNoun既久,承藉累叶,且形据上流,Template:ProperNoun未易可克。唯Template:ProperNoun尹云:「伊必能克Template:ProperNoun。观其蒲博,不必得,则不为。」Template:*
  21. Template:ProperNoun在Template:ProperNoun畜妓,Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun必出。既与人同乐,亦不得不与人同忧。」Template:*
  22. Template:ProperNoun与Template:ProperNoun不善。Template:ProperNoun将问Template:ProperNoun鼎,既已狼噬Template:ProperNounTemplate:ProperNoun,又虎视Template:ProperNoun矣。Template:*于时朝议遣Template:ProperNoun北讨,人间颇有异同之论。唯Template:ProperNoun曰:「是必济事。吾昔尝与共在Template:ProperNoun府,见使才皆尽,虽履屐之间,亦得其任。以此推之,容必能立勋。」元功既举,时人咸叹Template:ProperNoun之先觉,又重其不以爱憎匿善。Template:*
  23. Template:ProperNoun与Template:ProperNoun亦无深好。Template:ProperNoun北征后,巷议疑其不振。Template:ProperNoun曰:「此人好名,必能战。」Template:*Template:ProperNoun闻之甚忿,常于众中厉色曰:「丈夫提千兵,入死地,以事君亲,故发,不得复云为名!」
  24. Template:ProperNoun少时,Template:ProperNoun甚知之,恒云:「Template:ProperNoun若不佳者,仆不复相士。」Template:*
  25. Template:ProperNoun与Template:ProperNoun周旋,Template:ProperNoun见其二子并总发。Template:ProperNoun观之良久,谓Template:ProperNoun曰:「小者才名皆胜,然保卿家,终当在兄。」即Template:ProperNoun兄弟也。Template:*
  26. Template:ProperNoun随父在Template:ProperNoun,Template:ProperNoun自都来拜墓。Template:*Template:ProperNoun暂往墓下看之,二人素善,遂十余日方还。父问Template:ProperNoun:「何故多日?」对曰:「与Template:ProperNoun语,蝉连不得归。」因语之曰:「恐Template:ProperNoun非尔之友。」终乖爱好,果如其言。Template:*
  27. Template:ProperNoun父作Template:ProperNoun功曹,太守Template:ProperNoun避Template:ProperNoun之难,置郡于Template:ProperNoun。是时Template:ProperNoun十余歳,Template:ProperNoun毎出,尝于篱中见而异焉。谓Template:ProperNoun父曰:「此儿当致髙名。」后游集,恒命之。Template:ProperNoun长,又为Template:ProperNoun所知。淸通于多士之世,官至选曹尚书。Template:*
  28. Template:ProperNoun死,西镇未定,朝贵人人有望。时Template:ProperNoun在门下,虽居机要,资名轻小,人情未以方岳相许。Template:ProperNoun欲拔亲近腹心,遂以Template:ProperNoun为Template:ProperNoun。事定,诏未出。Template:ProperNoun问Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun何故未有处分?」Template:ProperNoun曰:「已有人。」Template:ProperNoun歴问公卿,咸云「非」。Template:ProperNoun自计才地必应在己,复问:「非我邪?」Template:ProperNoun曰:「亦似非。」其夜诏出用Template:ProperNoun。Template:ProperNoun语所亲曰:「岂有黄门郎而受如此任?Template:ProperNoun此举迺是国之亡徴。」Template:*


世说新语,刘义庆 主持编撰。原作已进入公有领域。文本来自维基文库,维基文库整理的标点、注释等按 CC BY-SA 4.0 许可使用;本站把它改成分章网页,并用 OpenCC 自动把繁体转成简体(个别字可能转得不准,以原文为准),本页同样按 CC BY-SA 4.0 发布。本站与维基文库无关。