方正第五

  1. Template:ProperNoun与友期行,期日中,过中不至,Template:ProperNoun舍去,去后乃至。Template:ProperNoun时年七歳,门外戏。Template:*客问Template:ProperNoun:「尊君在不?」答曰:「待君久不至,已去。」友人便怒曰:「非人哉!与人期行,相委而去。」Template:ProperNoun曰:「君与家君期日中,日中不至,则是无信;对子骂父,则是无礼。」友人惭,下车引之。Template:ProperNoun入门不顾。
  2. Template:ProperNounTemplate:ProperNoun,Template:ProperNoun同时,而甚薄其为人,不与之交。及Template:ProperNoun作司空,总朝政,从容问Template:ProperNoun曰:「可以交未?」答曰:「松柏之志犹存。」Template:ProperNoun既以忤旨见疎,位不配德。Template:ProperNoun兄弟毎造其门,皆独拜床下,其见礼如此。Template:*
  3. Template:ProperNoun受禅,Template:ProperNoun有戚容。帝问曰:「朕应天受命,卿何以不乐?」Template:ProperNoun曰:「臣与Template:ProperNoun,服膺先朝,今虽欣圣化,犹义形于色。」Template:*
  4. Template:ProperNoun作Template:ProperNoun都督,甚得民情,亦屡有战庸。Template:*Template:ProperNoun妻,太尉Template:ProperNoun之妹,坐Template:ProperNoun事当并诛。Template:*使者徴摄甚急,Template:ProperNoun使戒装,克日当发。州府文武及百姓劝Template:ProperNoun举兵,Template:ProperNoun不许。至期,遣妻,百姓号泣追呼者数万人。行数十里,Template:ProperNoun乃命左右追夫人还,于是文武奔驰,如徇身首之急。既至,Template:ProperNoun与Template:ProperNoun书曰:「五子哀恋,思念其母,其母既亡,则无五子。五子若殒,亦复无Template:ProperNoun。」Template:ProperNoun乃表,特原Template:ProperNoun妻。Template:*
  5. Template:ProperNoun之次Template:ProperNoun滨,Template:ProperNoun震动。Template:*Template:ProperNoun深惧Template:ProperNoun战,乃遣Template:ProperNoun为军司马。Template:*Template:ProperNoun既与Template:ProperNoun对Template:ProperNoun而陈,Template:ProperNoun设诱谲万方。Template:ProperNoun果大忿,将欲应之以重兵。Template:ProperNoun遣间谍觇之;还曰:「有一老夫,毅然仗黄钺,当军门立,军不得出。」Template:ProperNoun曰:「此必Template:ProperNoun也。」Template:*
  6. Template:ProperNoun既被桎梏,Template:*时Template:ProperNoun为廷尉,Template:ProperNoun先不与Template:ProperNoun相知,因便狎之。Template:ProperNoun曰:「虽复刑余之人,未敢闻命!」Template:*考掠Template:ProperNoun无一言,临刑东市,颜色不异。Template:*
  7. Template:ProperNoun初与Template:ProperNounTemplate:ProperNoun善。Template:ProperNoun与Template:ProperNoun在Template:ProperNoun母前宴饮,Template:*Template:ProperNoun弟Template:ProperNounTemplate:*行还,径入,至堂戸。Template:ProperNoun初因起曰:「可得同,不可得而杂。」Template:*
  8. Template:ProperNoun薨,内外諠哗。Template:*Template:ProperNoun问侍中Template:ProperNoun曰:Template:*「何以静之?」Template:ProperNoun云:「唯杀Template:ProperNoun,以谢天下。」Template:ProperNoun曰:「可复下此不?」对曰:「但见其上,未见其下。」Template:*
  9. Template:ProperNoun为Template:ProperNoun所亲重,语Template:ProperNoun曰:「东宫顷似更成进,卿试往看。」还问「何如?」答云:「皇太子圣质如初。」Template:*
  10. Template:ProperNoun后入Template:ProperNoun,除大司马,召不起。以与Template:ProperNoun室有雠,常背Template:ProperNoun而坐。与Template:ProperNoun有旧,帝欲见之而无由,乃请Template:ProperNoun妃呼Template:ProperNoun。既来,帝就太妃间相见。礼毕,酒酣,帝曰:「卿故复忆竹马之好不?」Template:ProperNoun曰:「臣不能呑炭漆身,今日复覩圣颜。」因涕泗百行。帝于是惭悔而出。Template:*
  11. Template:ProperNoun语Template:ProperNoun曰:「我欲先痛骂Template:ProperNoun,然后爵之。」Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun隽爽,恐不可屈。」帝遂召Template:ProperNoun,苦责之,因曰:「知愧不?」Template:*Template:ProperNoun曰:「『尺布斗粟』之谣,常为陛下耻之!Template:*它人能令疎亲,臣不能使亲疎,以此愧陛下。」
  12. Template:ProperNoun之Template:ProperNoun,顿Template:ProperNoun,朝士悉祖。Template:*Template:ProperNoun少贱,好豪侠,不为物所许。Template:ProperNoun既名氏,雄俊不堪,不坐而去。Template:*须臾,Template:ProperNoun来,问:「Template:ProperNoun右衞何在?」客曰:「向来,不坐而去。」Template:ProperNoun曰:「必Template:ProperNoun下盘马。」往Template:ProperNoun,果大阅骑。Template:ProperNoun抱内车,共载归,坐如初。
  13. Template:ProperNoun拜镇南将军,朝士悉至,皆在连榻坐。Template:*时亦有Template:ProperNoun。Template:ProperNoun后至,曰:「Template:ProperNoun乃复连榻坐客!」不坐便去。Template:*Template:ProperNoun请Template:ProperNoun追之,Template:ProperNoun去数里住马,既而倶还Template:ProperNoun许。
  14. Template:ProperNoun时,Template:ProperNoun为中书监,Template:*Template:ProperNoun为令。故事,监、令由来共车。Template:ProperNoun性雅正,常疾Template:ProperNoun谄谀。Template:*后公车来,Template:ProperNoun便登,正向前坐,不复容Template:ProperNoun。Template:ProperNoun方更觅车,然后得去。监、令各给车自此始。Template:*
  15. Template:ProperNoun大儿著短帢,车中倚。Template:ProperNoun欲见之,Template:ProperNoun不敢辞,问儿,儿不肯行。时论乃云胜Template:ProperNoun。Template:*
  16. Template:ProperNoun为Template:ProperNoun主簿,有公事不及Template:ProperNoun,而太守Template:ProperNoun横怒,遂与杖遣之。Template:ProperNoun后为黄门郎,Template:ProperNoun为侍中,初不交言。Template:ProperNoun帝闻之,敕Template:ProperNoun复君臣之好,Template:ProperNoun不得已,诣Template:ProperNoun,再拜曰:「Template:ProperNoun受诏而来,而君臣之义绝,何如?」于是即去。Template:ProperNoun闻尚不和,乃怒问Template:ProperNoun曰:「我令卿复君臣之好,何以犹绝?」Template:*Template:ProperNoun曰:「古之君子,进人以礼,退人以礼;今之君子,进人若将加诸厀,退人若将坠诸渊。臣于Template:ProperNoun,不为戎首,亦已幸甚,安复为君臣之好?」Template:ProperNoun从之。Template:*
  17. Template:ProperNounTemplate:ProperNoun为大司马辅政,Template:*Template:ProperNoun为侍中,诣Template:ProperNoun咨事。Template:ProperNoun设宰会,召Template:ProperNounTemplate:*、Template:ProperNoun等Template:*共论时宜。Template:ProperNoun等白Template:ProperNoun:「Template:ProperNoun侍中善于丝竹,公可令操之。」遂送乐器。Template:ProperNoun推却不受。Template:ProperNoun曰:「今日共为欢,卿何却邪?」Template:ProperNoun曰:「公协辅皇室,令作事可法。Template:ProperNoun虽官卑,职备常伯。操丝比竹,盖乐官之事,不可以先王法服,为伶人之业。今逼髙命,不敢苟辞,当释冠冕,袭私服,此Template:ProperNoun之心也。」Template:ProperNoun等不自得而退。
  18. Template:ProperNoun于众坐,Template:*问Template:ProperNoun:「Template:ProperNoun、Template:ProperNoun,是君何物?」Template:*答曰:「如卿于Template:ProperNoun、Template:ProperNoun。」Template:*Template:ProperNoun失色。Template:*既出戸,谓兄曰:「何至如此,彼容不相知也?」Template:ProperNoun正色曰:「我父祖名播海内,宁有不知?鬼子敢尔!」Template:*议者疑Template:ProperNoun优劣,Template:ProperNoun以此定之。
  19. Template:ProperNoun性甚贞烈。Template:ProperNounTemplate:ProperNoun为相国,Template:ProperNoun为太傅长史,乃版以参相国军事。使者卒至,Template:ProperNoun深惧豫祸,不暇被马,于是帖骑而避。使者追之,Template:ProperNoun善射,矢左右发,使者不敢进,遂得免。Template:*
  20. Template:ProperNoun太尉不与Template:ProperNoun交,Template:*Template:ProperNoun卿之不置。Template:ProperNoun曰:「君不得为尔。」Template:ProperNoun曰:「卿自君我,我自卿卿。我自用我法,卿自用卿法。」
  21. Template:ProperNoun伐社树,Template:*有人止之。Template:ProperNoun曰:「社而为树,伐树则社亡;树而为社,伐树则社移矣。」
  22. Template:ProperNoun论鬼神有无者,或以人死有鬼。Template:ProperNoun独以为无,曰:「今见鬼者云,著生时衣服;若人死有鬼,衣服复有鬼邪?」Template:*
  23. Template:ProperNoun既登阼,以Template:ProperNoun之宠,欲舍Template:ProperNoun而立Template:ProperNoun。时议者咸谓:「舍长立少,既于理非伦,且Template:ProperNoun以聪亮英断,益宜为储副。」Template:ProperNounTemplate:ProperNoun诸公,并苦争恳切。Template:*唯Template:ProperNoun独欲奉少主,以阿帝旨。Template:ProperNoun便欲施行,虑诸公不奉诏。于是先唤Template:ProperNoun、丞相入,然后欲出诏付Template:ProperNoun。Template:*Template:ProperNounTemplate:ProperNoun既入,始至阶头,帝逆遣传诏,遏使就东厢。Template:ProperNoun未悟,即却略下阶。丞相披拨传诏,径至御床前曰:「不审陛下何以见臣。」帝默然无言,乃探怀中黄纸诏裂掷之。由此皇储始定。Template:ProperNoun方慨然愧叹曰:「我常自言胜Template:ProperNoun,今始知不如也!」Template:*s《中兴书》曰:「Template:ProperNoun以Template:ProperNoun及Template:ProperNounTemplate:ProperNoun并非Template:ProperNoun所生,而谓Template:ProperNoun有大成之度,胜于Template:ProperNoun,因从容问Template:ProperNoun曰:『立子以德不以年,今二子孰贤?』Template:ProperNoun曰:『世子、Template:ProperNoun倶有爽明之德,莫能优劣。如此,故当以年。』于是更封Template:ProperNoun为Template:ProperNoun。」而此与《世说》互异,然法盛采摭典故,以何为实?且从容调谏,理或可安。岂有登阶一言,曾无奇说,便为之改计乎?Template:*e
  24. Template:ProperNoun丞相初在Template:ProperNoun,欲结援Template:ProperNoun人,请婚Template:ProperNoun太尉。对曰:「培𪣻无松柏,薰莸不同器。Template:*Template:ProperNoun虽不才,义不为乱伦之始。」Template:*
  25. Template:ProperNoun大女适太尉Template:ProperNoun儿,Template:*次女适Template:ProperNoun刺史Template:ProperNoun儿。Template:*Template:ProperNoun子被Template:ProperNoun害,改适Template:ProperNoun。Template:*Template:ProperNoun儿娶Template:ProperNoun女。Template:*于时Template:ProperNoun尚书求其小女婚。Template:ProperNoun乃云:「Template:ProperNounTemplate:ProperNoun是世婚,Template:ProperNoun家我顾伊,Template:ProperNoun家伊顾我,不能复与Template:ProperNoun儿婚。」Template:*及Template:ProperNoun亡,遂婚。Template:*于是Template:ProperNoun右军往Template:ProperNoun家看新妇,犹有Template:ProperNoun之遗法,威仪端详,容服光整。Template:ProperNoun叹曰:「我在遣女裁得尔耳!」
  26. Template:ProperNoun作Template:ProperNoun太守,Template:ProperNoun、Template:ProperNoun往别。Template:ProperNoun以将别,涕泗不止。Template:ProperNoun恚之曰:「斯人乃妇女,与人别唯啼泣!」便舍去。Template:*Template:ProperNoun独留,与饮酒言话,临别流涕,抚其背曰:「奴好自爱。」Template:*
  27. Template:ProperNoun为吏部尚书,在省内夜疾危急。时Template:ProperNoun为尚书令,营救备亲好之至。良久小损。Template:*明旦,报Template:ProperNoun,Template:ProperNoun狼狈来。始入戸,Template:ProperNoun下床对之大泣,说Template:ProperNoun昨危急之状。Template:ProperNoun手批之,Template:ProperNoun为辟易于戸侧。既前,都不问病,直云:「君在中朝,与Template:ProperNoun齐名,那与佞人Template:ProperNoun有情?」迳便出。
  28. Template:ProperNoun作Template:ProperNoun,贪浊狼籍。Template:ProperNoun护其兄,故于众坐称:「家兄在郡定佳,Template:ProperNoun人士咸称之!」时Template:ProperNoun为Template:ProperNoun主簿,在坐,正色曰:「Template:ProperNoun即Template:ProperNoun人,所闻异于此!」Template:ProperNoun默然。旁人为之反侧,Template:ProperNoun晏然,神意自若。Template:*
  29. Template:ProperNoun尝以酒劝Template:ProperNoun,Template:ProperNoun不受。Template:ProperNoun因移劝柱,而语柱曰:「讵可便作栋梁自遇。」Template:ProperNoun得之欣然,遂为衿契。Template:*
  30. Template:ProperNoun在西堂,会诸公饮酒,未大醉,帝问:「今名臣共集,何如Template:ProperNounTemplate:ProperNoun?」时Template:ProperNoun为仆射,因厉声曰:「今虽同人主,复那得等于圣治!」帝大怒,还内,作手诏满一黄纸,遂付廷尉令收,因欲杀之。Template:*后数日,诏出Template:ProperNoun,群臣往省之。Template:ProperNoun曰:「近知当不死,罪不足至此。」
  31. Template:ProperNoun大将军当下,时咸谓无縁尔。Template:ProperNoun曰:「今主非Template:ProperNounTemplate:ProperNoun,何能无过?且人臣安得称兵以向朝廷?Template:ProperNoun狼抗刚愎,Template:ProperNoun何在?」Template:*
  32. Template:ProperNoun既下,住船Template:ProperNoun,欲有废Template:ProperNoun意。宾客盈坐,Template:ProperNoun知帝聪明,欲以不孝废之。毎言帝不孝之状,而皆云Template:ProperNoun所说。Template:ProperNoun尝为东宫率,后为吾司马,甚悉之。须臾,Template:ProperNoun来,Template:ProperNoun便奋其威容,问Template:ProperNoun曰:「皇太子作人何似?」Template:ProperNoun曰:「小人无以测君子。」Template:ProperNoun声色并厉,欲以威力使从己,乃重问Template:ProperNoun:「太子何以称佳?」Template:ProperNoun曰:「钩深致远,盖非浅识所测。然以礼侍亲,可称为孝。」Template:*
  33. Template:ProperNoun大将军既反,至Template:ProperNoun,Template:ProperNoun往见之。谓Template:ProperNoun曰:「卿何以相负?」对曰:「公戎车犯正,下官忝率六军,而王师不振,以此负公。」Template:*
  34. Template:ProperNoun既至Template:ProperNoun,百僚奔散,Template:*唯侍中Template:ProperNoun独在帝侧。或谓Template:ProperNoun曰:「见可而进,知难而退,古之道也。君性亮直,必不容于寇雠;何不用随时之宜,而坐待其弊邪?」Template:ProperNoun曰:「国乱不能匡,君危不能济,而各逊遁以求免,吾惧Template:ProperNoun将执简而进矣!」
  35. Template:ProperNoun临去,顾语Template:ProperNoun后事,深以相委。Template:ProperNoun曰:「栋折榱崩,谁之责邪?」Template:ProperNoun曰:「今日之事,不容复言,卿当期克复之效耳!」Template:ProperNoun曰:「想足下不愧Template:ProperNoun耳。」Template:*
  36. Template:ProperNoun时,Template:ProperNoun在Template:ProperNoun为Template:ProperNoun所逼。Template:ProperNoun丞相保存Template:ProperNoun,Template:*因众坐戏语,令Template:ProperNoun劝酒,以释Template:ProperNoun之憾。Template:ProperNoun答曰:「德非Template:ProperNoun,厄同Template:ProperNoun人。Template:*虽阳和布气,鹰化为鸠,至于识者,犹憎其眼。」Template:*
  37. Template:ProperNoun事平,Template:*Template:ProperNounTemplate:ProperNoun诸公欲用Template:ProperNoun廷尉为Template:ProperNoun。Template:*乱离之后,百姓雕弊,Template:ProperNoun慨然曰:「昔Template:ProperNoun临崩,诸君亲升御床,并蒙眷识,共奉遗诏。Template:ProperNoun疎贱,不在顾命之列。既有艰难,则以微臣为先,今犹俎上腐肉,任人脍截耳!」于是拂衣而去,诸公亦止。Template:*
  38. Template:ProperNoun车骑与中丞共行,Template:*在御道逢Template:ProperNoun,宾从甚盛,因往与车骑共语。中丞初不视,直云:「鹰化为鸠,众鸟犹恶其眼。」Template:ProperNoun大怒,便欲刃之。车骑下车,抱Template:ProperNoun曰:「族弟发狂,卿为我宥之!」始得全首领。
  39. Template:ProperNoun尝有惠于Template:ProperNoun。后为Template:ProperNoun太守,有事,Template:ProperNoun丞相遣收之。Template:ProperNoun曰:「天子富于春秋,万机自诸侯出,Template:ProperNoun既得录,Template:ProperNoun何为不可放?」乃遣人于江口夺之。Template:*Template:ProperNoun见Template:ProperNoun,拜,Template:ProperNoun止之。颐曰:「Template:ProperNoun厀,明日岂可复屈邪?」
  40. Template:ProperNoun丞相作女伎,施设床席。Template:ProperNoun先在坐,不说而去,Template:ProperNoun亦不留。Template:*
  41. Template:ProperNoun、Template:ProperNoun二人并为元辅。Template:*Template:ProperNoun初崩,于时嗣君未定,Template:ProperNoun欲立嗣子,Template:ProperNoun及朝议以外寇方强,嗣子冲幼,乃立Template:ProperNoun。Template:*Template:ProperNoun登阼,会群臣,谓Template:ProperNoun曰:「朕今所以承大业,为谁之议?」Template:ProperNoun答曰:「陛下龙飞,此是Template:ProperNoun之功,非臣之力。于时用微臣之议,今不覩盛明之世。」Template:*帝有惭色。
  42. Template:ProperNoun仆射年少,Template:ProperNoun丞相呼与共棋。Template:ProperNoun手尝不如两道许,而欲敌道戏,试以观之。Template:ProperNoun不即下。Template:ProperNoun曰:「君何以不行?」Template:ProperNoun曰:「恐不得尔。」Template:*傍有客曰:「此年少戏迺不恶。」Template:ProperNoun徐举首曰:「此年少非唯围棋见胜。」Template:*
  43. Template:ProperNoun疾笃,Template:ProperNoun司空为Template:ProperNoun,省之,Template:*相问讯甚至,为之流涕。Template:ProperNoun既下床,Template:ProperNoun慨然曰:「大丈夫将终,不问安国宁家之术,迺作儿女子相问!」Template:ProperNoun闻,回谢之,请其话言。Template:*
  44. Template:ProperNoun大司马诣Template:ProperNoun尹,卧不起。Template:ProperNoun弯弹弹Template:ProperNoun枕,丸迸碎床褥间。Template:ProperNoun作色而起曰:「使君如馨地,宁可鬬战求胜?」Template:*Template:ProperNoun甚有恨容。Template:*
  45. 后来年少,多有道Template:ProperNoun者。Template:ProperNoun谓曰:「黄吻年少,勿为评论宿士。昔尝与Template:ProperNounTemplate:ProperNoun二帝、Template:ProperNounTemplate:ProperNoun二公周旋。」Template:*
  46. Template:ProperNoun中郎年少时,Template:*Template:ProperNoun为仆射领选,欲拟之为尚书郎。有语Template:ProperNoun者。Template:ProperNoun曰:「自过Template:ProperNoun来,尚书郎正用第二人,何得拟我?」Template:ProperNoun闻而止。Template:*
  47. Template:ProperNoun转尚书令,事行便拜。Template:ProperNoun曰:「故应让Template:ProperNoun。」Template:ProperNoun云:「汝谓我堪此不?」Template:ProperNoun曰:「何为不堪!但克让自是美事,恐不可阙。」Template:ProperNoun慨然曰:「既云堪,何为复让?人言汝胜我,定不如我。」Template:*
  48. Template:ProperNoun作《庾公诔》,文多托寄之辞。Template:*既成,示Template:ProperNoun。Template:ProperNoun见,慨然送还之,曰:「先君与君,自不至于此。」Template:*
  49. Template:ProperNoun长史求Template:ProperNoun,抚军不用。Template:*后疾笃,临终,抚军哀叹曰:「吾将负Template:ProperNoun于此,命用之。」长史曰:「人言Template:ProperNoun痴,真痴。」Template:*
  50. Template:ProperNoun作Template:ProperNoun别驾,后为东曹参军,Template:*颇以刚直见疎。尝听记,Template:ProperNoun都无言。Template:ProperNoun问:「Template:ProperNoun东曹何以不下意?」答曰:「会不能用。」Template:ProperNoun亦无怪色。
  51. Template:ProperNoun、Template:ProperNoun共行,日旰未食。有相识小人贻其餐,肴案甚盛,Template:ProperNoun辞焉。Template:ProperNoun曰:「聊以充虚,何苦辞?」Template:ProperNoun曰:「小人都不可与作縁。」Template:*
  52. Template:ProperNoun尝在Template:ProperNoun甚贫乏。Template:*Template:ProperNoun为Template:ProperNoun令,Template:*送一船米遗之,却不肯取。直答语:「Template:ProperNoun若饥,自当就Template:ProperNoun索食,不须Template:ProperNoun米。」
  53. Template:ProperNoun光禄Template:*赴山陵,至都,不往Template:ProperNounTemplate:ProperNoun许,过事便还。诸人相与追之,Template:ProperNoun亦知时流必当逐己,乃遄疾而去,至方山不相及。Template:*Template:ProperNoun尹时为Template:ProperNoun,乃叹曰:「我入当泊Template:ProperNoun渚下耳。不敢复近思旷傍,伊便能捉杖打人,不易。」
  54. Template:ProperNounTemplate:ProperNoun与Template:ProperNoun共至覆Template:ProperNoun看。酒酣后,Template:ProperNoun牵脚加Template:ProperNoun颈。Template:ProperNoun甚不堪,举手拨去。既还,Template:ProperNoun长史语Template:ProperNoun曰:「伊讵可以形色加人不?」Template:*
  55. Template:ProperNoun问Template:ProperNoun:「Template:ProperNoun料Template:ProperNoun必败,何以不谏?」Template:*Template:ProperNoun答曰:「故当出于难犯耳!」Template:ProperNoun作色曰:「Template:ProperNoun挠弱凡才,有何严颜难犯?」
  56. Template:ProperNoun曾在人家,主人令与坐上客共语。答曰:「相识已多,不烦复尔。」Template:*
  57. Template:ProperNoun病,拄杖前庭消摇。Template:*见诸Template:ProperNoun皆富贵,轰隐交路,叹曰:「此复何异Template:ProperNoun时?」Template:*
  58. Template:ProperNoun为Template:ProperNoun长史时,Template:ProperNoun为儿求Template:ProperNoun女,Template:ProperNoun许咨Template:ProperNoun。Template:*既还,Template:ProperNoun爱念Template:ProperNoun,虽长大犹抱著厀上。Template:ProperNoun因言Template:ProperNoun求己女婚。Template:ProperNoun大怒,排Template:ProperNoun下厀曰:「恶见,Template:ProperNoun已复痴,畏Template:ProperNoun面兵,那可嫁女与之!」Template:ProperNoun还报云:「下官家中先得婚处。」Template:ProperNoun曰:「吾知矣,此尊府君不肯耳。」后Template:ProperNoun女遂嫁Template:ProperNoun儿。Template:*
  59. Template:ProperNoun数歳时,尝看诸门生樗蒲。见有胜负,因曰:「《南风》不竞。」Template:*门生辈轻其小儿,迺曰:「此郎亦管中窥豹,时见一斑。」Template:ProperNoun瞋目曰:「远惭Template:ProperNoun,近愧Template:ProperNoun!」遂拂衣而去。Template:*
  60. Template:ProperNoun闻Template:ProperNoun佳,致意令来,终不肯诣。Template:*后Template:ProperNoun为太学博士,因事见Template:ProperNoun,公即取以为主簿。
  61. Template:ProperNoun右军与Template:ProperNoun诣Template:ProperNoun,Template:*至门语Template:ProperNoun:「故当共推主人。」Template:ProperNoun曰:「推人正自难。」
  62. Template:ProperNoun始成,Template:*Template:ProperNoun时为Template:ProperNoun长史,Template:ProperNoun送版,使Template:ProperNoun题之。Template:ProperNoun有不平色,语信云:「可掷箸门外。」Template:ProperNoun后见Template:ProperNoun曰:「题之上殿何若?昔Template:ProperNounTemplate:ProperNoun诸人,亦自为也。」Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun阼所以不长。」Template:ProperNoun以为名言。Template:*
  63. Template:ProperNoun欲请Template:ProperNoun为长史,晨往诣Template:ProperNoun,Template:ProperNoun犹在帐中。Template:ProperNoun坐,不敢即言。良久乃得及,Template:ProperNoun不应。Template:*直唤人取酒,自饮一盌,又不与Template:ProperNoun。Template:ProperNoun且笑且言:「那得独饮?」Template:ProperNoun云:「卿亦复须邪?」更使酌与Template:ProperNoun,Template:ProperNoun饮酒毕,因得自解去。未出戸,Template:ProperNoun叹曰:「人自量,固为难。」Template:*
  64. Template:ProperNoun问Template:ProperNoun:「卿何如卿兄。」Template:ProperNoun答曰:「风流秀出,臣不如Template:ProperNoun,忠孝亦何可以假人!」Template:*
  65. Template:ProperNoun与Template:ProperNoun太傅饮酒。太傅醉,呼Template:ProperNoun为「小子。」Template:ProperNoun曰:「亡祖长史,与Template:ProperNoun为布衣之交。亡姑、亡姊,伉俪二宫。何小子之有?」Template:*
  66. Template:ProperNoun与Template:ProperNoun建武先不相识,Template:*后遇于Template:ProperNoun许,Template:ProperNoun令二人共语。Template:*Template:ProperNoun因正坐敛衽,Template:ProperNoun孰视良久,不对。Template:ProperNoun大失望,便去。Template:ProperNoun苦譬留之,遂不肯住。Template:ProperNoun是Template:ProperNoun之舅,Template:*乃让Template:ProperNoun曰:「Template:ProperNoun,Template:ProperNoun士之秀,亦见遇于时,而使至于此,深不可解。」Template:ProperNoun笑曰:「Template:ProperNoun若欲相识,自应见诣。」Template:ProperNoun驰报Template:ProperNoun,Template:ProperNoun便束带造之。遂举觞对语,宾主无愧色。


世说新语,刘义庆 主持编撰。原作已进入公有领域。文本来自维基文库,维基文库整理的标点、注释等按 CC BY-SA 4.0 许可使用;本站把它改成分章网页,并用 OpenCC 自动把繁体转成简体(个别字可能转得不准,以原文为准),本页同样按 CC BY-SA 4.0 发布。本站与维基文库无关。